توی اون همهمه وبغض وسکوت

                                 تو شلوغی شهر غریب

                                                        زیر بارون نگاهت جون گرفتم

                       توی دقایق دلواپسی

                                             تو هجوم لحظه های بی کسی

توی معصومی نگاهت جون گرفتم

                                               تو همونی که از اول . . . ؟

                       حالامن خسته وتنها

                                                                          تو سیاهی نیمه شب این شب تیره

                                        توی نم نم بارون زمستون 

        با یاد نگاهت جون گرفتم

                                                                     تو همونی؟؟